Assamese
-
মণিৰ খোজ
ৰূপকেশ শইকীয় অৰুণৰ জীৱন সেই দিনটোৰে আৰম্ভ হৈছিল, যেতিয়া তেওঁ দেখিলে মাক তীব্ৰ অসুখত পৰা অৱস্থাত। গাঁওখনৰ সৰু ঘৰখনৰ কোঠাত মাক বেডত শুই আছিল, মুখত বেছি জ্বৰ আৰু শৰীৰত অস্বাভাবিক দুর্বলতা দেখা গৈছিল। অৰুণৰ হৃদয় কঁপিবলৈ ধৰিলে, কিয়নো মাক তেওঁৰ বাবে সকলো আছিল—দুখৰ সময়ত আশ্ৰয়, আনন্দৰ সময়ত হাঁহিৰ উৎস। গাঁওখনৰ চিকিত্সকে মাকক ওষুধৰ পৰামৰ্শ দিলে,…
-
কণমানি আৰু জোনাকৰ সপোন
তৰালিকা দত্ত গাঁৱখন একেবাৰে সৰু, কিন্তু নৈ–টিলা–বনৰ সমাহাৰে জীয়াই থকা। সৰু সৰু কুঁহিয়াৰ ঘৰৰ মাজেৰে আঁকাবাঁকা পথ, পথৰ কাষত ফুল–পাত, ঘাস–বুটলি, আৰু গোটেই পৰিবেশত শান্তি। সেয়েহে গাঁৱৰ মানুহবোৰৰ জীৱন ধীৰ, প্ৰকৃতিৰে মিলি গঢ়ি উঠা। সেই গাঁৱৰ মাজত কণমানি নামৰ এটা এপাটি জীয়ৰী আছিল। সি পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ সন্তান, ঘৰৰ সকলোৰে মৰমৰ ধন। কণমানিৰ চকুত সদায় কৌতূহলৰ…
-
চাহবাগিছনৰ ৰহস্য
ৰূপম কলিতা উত্তৰ অসমৰ বিস্তীর্ণ চাহবাগানৰ পৰা পুৱা ৰোদৰ সোনালী কিৰণ বাগিচাৰ ওপৰত পৰিছিল। শীতল, সতেজ হাওঁৰে বাগিচাৰ বগা চাহৰ ফুলবোৰ নৃত্য কৰিব ধৰিছিল, আৰু সেউজীয়া পাতবোৰে সূৰ্যৰ পোহৰত উজ্জ্বল আৰু চকুত লগা ৰূপ লৈছিল। এই সৌন্দৰ্য্যই যেন নতুন মেনেজাৰ অর্ঘ্য বৰাক স্বাগতম জনাইছিল। অর্ঘ্য এজন উদ্যমী, চকু মেলাৰ আগ্ৰহী আৰু পৰিস্থিতি চিনাক্ত কৰাত নিপুণ…
-
ধূলিৰ মাজত হেৰোৱা
মণিরাম দেৱান অৰুণৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ হোৱাৰ ঠাই আছিল অসমৰ এটা শান্ত গাঁও, য’ত নদীৰ কূলৰ পোহৰ-ছায়া, ধানক্ষেতৰ সেউজীয়া, বাঁহ-চিকনিধৰ গন্ধ আৰু গছ-বৃক্ষৰ মাজত পোহৰৰ খেলা জীৱনটোক এক অদ্ভুত সুৰত বাঁধি ৰাখিছিল। গাঁওখনত পুৱা উঠিলেই পাখিৰ টনটনিৰ শব্দ, গৰমৰ বতাহত গৰম ধানৰ গন্ধ, বৰষুণৰ সময়ত নদীৰ বতাহত ভিজা মাটিৰ সুবাস—এইবোৰেই আছিল তেওঁৰ জীৱনৰ মূল অংশ।…
-
চকুৰ পথালি
ৰজনী কুমাৰ দাস ভাগ ১: আগন্তুক বিহুৰ ঢৌ বহু আগতেই আচলালে গাঁওখনৰ মাটি; খৰা বিহানৰ আকাশত তৰা নোহোৱা নীলৰ ওপৰত টিপ টিপে মেঘৰ টোপোলা কিবা এটি উশাহত থকাৰ দৰে নাচি থকাৰ লগে লগে কেঁচা পথাৰৰ পাথৰুৱা লেনত ধূলি উৰি গ’লহি, আৰু তাৰ মাজেৰে হাঁহনি-চাহনি বাৰে বাৰে সলনি কৰি একোটা ছাতি ধৰি এগৰাকী ডাঙৰী বুঢ়ী নোৱাৰৰি…
-
কাজিৰঙাৰ নিশা
সন্দীপন বৰা অন্ধকাৰ নিশাই আচ্ছাদিত কৰি থোৱা কাজিৰঙাৰ জংগলৰ মাজত, গগনৰ বুকুত হালধীয়া চাঁদমাহঁত ঝুলিছে আৰু বনটোৰ গভীৰ পৰা উলাহভৰা জন্তুৰ শব্দ একো একো কৰি কাণত সোমাই আহিছে। সেই নিশা বনকর্মী অজয় নিয়মীয়া পৰিদৰ্শনত ওলাইছিল, বন্দুক কঁকালত লগাই আৰু হাতত টোৰ্চ লৈ। জংগলৰ নিশা পাহাৰ মানে মাত্ৰ কৰ্তব্য নহয়, ভয় আৰু জিঞ্জিৰণিও। গগনৰ চাঁদ যদিও…
-
তোমাৰ মৰমৰ ৰঙ
অনামিকা শৰ্মা পৰ্ব ১ : বতাহৰ কপালত শহৰৰ পৰা ট্ৰেনখন ষ্টেচনৰ দিশে দৌৰি আহিছিল। বগীৰ জানলিৰ কাচত বতাহৰ ঘূৰ্ণি লাগি লাগি ভাহি গৈছিল কপালৰ কাষত শুৱনি দিয়া কেইটামান কেশ। তেজস্বী বহি আছিল সাৱধানে—কেতিয়াবা কাকতীয়া ছাঁ, কেতিয়াবা সৰু সৰু চাহ-বাগিচাৰ সেউজীয়াৰ ফাক, আকৌ কেতিয়াবা মাটিৰ কুঁৱলিত ডুবি যোৱা পল্লী। মাটিৰ গন্ধত আৰু বতাহৰ সলনি তেজস্বীৰ বুকুত…
-
গোপন ডায়েৰী
সঞ্চিতা ৰাজখোৱা গাঁওখনৰ সেই শীতল পুৱা অলপ ভিন্ন আছিল। সাধাৰণতে মাটিৰ পথাৰে শুৱনি কৰা কুকুৰবোৰৰ ভোকালিৰে দিন আৰম্ভ হ’লেও সি দিনটোত যেন কিবা শূন্যতা ভাসি আছিল আকাশত। লোকবোৰ নিজৰ কাম-কাজত নোহোৱা যেন অশান্তি অনুভৱ কৰিছিল, যেন কিবা এক মহতীয়ান শূন্যতা গাঁওখনৰ বুকুত পৰি আছে। খবৰ আহিল—এজন নামী সাহিত্যিক যি বহু বছৰ ধৰি গাঁওখনৰ শেষ প্রান্তত…
-
ৰঙামাটিৰ সুবাস
অমৃতা বৰুৱা অমৃতাৰ জন্ম হৈছিল এক সৰু চাহ-বাগিচাৰ মজুৰ কলোনীত, য’ত ঘৰৰ পৰিধি আছিল বাঁহৰ জোপা, কুঁহিৰিৰ আঁচল আৰু মাটিৰ ৰঙা গন্ধ। বাগিচাৰ ওপৰেদি দমকা পৱনৰ লগত চাহপাতৰ দোৱালত শ্ৰুতি তুলিছিলো এক ধুনীয়া সুৰ, য’ত শিশুৰ কান্দনি আৰু মাতৃৰ গীত মিলি যেতিয়া একে সুৰত গাই উঠিছিল, তেতিয়া যেন মাটিয়ে নিজৰ বুকুত নতুন জীৱন সঁপিছিল। অমৃতাৰ…
-
অন্ধকাৰৰ ছায়া
দীপাংশু বোৰঠাকুৰ পৰ্ব ১: বৰষুণৰ ৰাতি আৰু অদ্ভুত কল শহৰখনৰ ওপৰত সেই ৰাতি আকাশখনৰ মেঘ গাঢ় হৈ নামি আহিছিল। পূৰ্ণ বতাহেৰে পৰা বৰষুণৰ শব্দে মানুহৰ মনত এক ধৰণৰ বিৰক্তি আৰু ভয় দুয়ো মিশ্ৰিত অনুভূতি জাগ্ৰত কৰিছিল। গুৱাহাটী শহৰৰ ভাৰেলি পাথাৰৰ এডাল বাটৰ কাষত থকা এটা পুৰণি দুমজিলা ঘৰখনত অৰুণ জোনাকত একো নাথাকিলেও আলোছায়াৰ খেলা চলিছিল।…
-
তোমাৰ হাসিৰ ছাঁ
অরূপজ্যোতি বৰা অংশ ১: ভোগদৈৰ কাষত প্ৰথম আলাপ জোৰহাটৰ চাহ-বাগিচাৰ পাতে পাতে যেতিয়া নতুন হৰিয়ালীৰ সেউজী ৰঙে আকাশত উজাগৰ হ’ব খোজে, ৰিশিতা সেই সেউজীতেই নিজৰ সুৰ খোজে। গাঁওখনৰ নাম বেলগুৰি, ভোগদৈ নদীৰ কাষত এটা প্ৰাচীন বটগছৰ ছাঁত গাঁওবাসীৰ প্ৰতিটো উৎসৱ আৰু বেদনাই নিজকে লুকুৱাই ৰাখে। ৰিশিতা কলেজৰ শেষ বছৰত, কিন্তু তেওঁৰ মনখন সদায়ে সুৰত, গীতত,…
-
দৰঙৰ নিশা
অভিজিৎ তালুকদাৰ ১ দৰঙ জিলাৰ অন্তঃস্থলে এপাটি গাঁও, নাম শালমাৰা। গাঁওখনৰ জনসংখ্যা বেছি নহয়, দু’শজনৰ মতো মানুহে এতিয়াও হাল ধৰি, মাটিৰ ঘৰ আৰু ডাঙৰ উঠোনত জীৱন গঢ়ি তোলে। দিনত গাঁওখন শান্ত, কলকলীয়া শিশুৰ হাঁহি, কলঘৰীয়া ৰন্ধনৰ গন্ধ, আৰু হালচাষৰ মাটিৰ গন্ধেৰে ভৰি থাকে। কিন্তু ৰাতি নামিলেই যেন গাঁওখনৰ ওপৰত এযোৰ অদৃশ্য আঁৰ বিৰাজ কৰে। বিশেষকৈ…