Assamese
-
শেষ চিঠিখন
ঋষি বৰুৱা ১৯৯৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহ, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাস বিভাগত বসন্তকালৰ ক্লাছবোৰ ঠিকেই চলি আছিল, কিন্তু অধ্যাপক অর্কজ্যোতি বৰাৰ মনটো অজানিত অস্থিৰ হৈ আছিল। এজন অধ্যাপকৰ বাবে এদিনত তিনিটাকৈ ক্লাছ লোৱাৰ পাছত বিশ্ৰামৰ অভিলাষ থাকিলেও, সেইদিনা তেওঁৰ চিন্তাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু এটা পুৰণি কাঠৰ বাকচ আছিল, যিটো তেওঁৰ ঘৰৰ ড্ৰইংৰুমত কেইবছৰ ধৰি অযন্ত্ৰভাবে পৰি আছিল। সেই বাকচটো…
-
বৰষুণৰ চিনাকি
নয়ন জ্যোতি বৰা বেলিটো অলপ হেঙুলীয়া। গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচনৰ মাথোঁ বহুত বতৰতেই এনে বৰ্ণত ঢকা দেখা যায় — যেতিয়া মেঘবোৰে আকাশত গোমুজিয়াই ঘূৰি ফুৰে, আৰু বৰষুণ নামি আহে কেচুৱা সুৰত, নিচেই বিনম্ৰ, নিচেই আপোন। সেইদিনা সেইখিনিয়ে হৈছিল — ৰাতিপুৱাৰ পৰা টিপটিপাই বতাহ ওলাব খুজি মেঘবোৰে তাল মিলাই আকাশৰ আঁচলত উলটি-পলটি খেলিছিল। লোকসকল ছাতি ওপৰলৈ তুলিছিল,…
-
চাহ পাতৰ সুবাস
ৰাহুল দাস চামগুৰি চাহ বাগানৰ পুৱা যেন সবাতোকেই বেলেগ। একেধাৰকৈ কুঁহিপাতৰ ওপৰত শিশিৰ জমি থাকে; সিৰিজিৰি হাওঁৰে পাতবোৰ লহৰ মাৰে। উদং ৰেলপথৰ কাষৰে দীঘল দীঘল গছবোৰৰ মাজেৰে একোখন পাট-পাটকৈ ৰখা পাতলীয়া কুঁহিপাতৰ মেলা। সিহঁতৰ মাজতে ওলাই আহে এটি এটি মুখ—কখন গামোচাৰে চুলি বান্ধি ধৰা, ওঁঠত হাঁহি, চকুত সপোন। সেই মুখটো আছিল—ৰেণু, চাহ বাগানৰ এগৰাকী ২৫…
-
জোনাকাৰ হেঁপাহ
ঋত্বিকা বৰা পৰ্ব ১ জিলিকা বৰা ডাঙৰকৈ হাঁহিলে। টিনৰ চালিৰে বৰষুণটো ঢাক-ঢোলৰ দৰে বজাই আছিল। শীতল পাৱৰে ভিজা ঘাঁহেৰে গাঁঠি উলটাই টিনৰ তলত থিয় হৈ জিলিকাৰ হাতত এটা কফিৰ কাপ দিলে ওচৰত থকা চাহৰ দোকানটোৰ ছোৱালীজনী। জিলিকাৰ মনত অহা-যোৱা স্মৃতিৰ দৰে বতাহটো পাহাৰত পৰা কোমল ওঁচৰ যেন লাগিছিল। এই গাঁওখন—ধনশিৰি—তেওঁৰ জন্মস্থান। ছয় বছৰৰ পাছত তেওঁ…
-
ৰূপহী গছৰ ছাঁত
মাধুৰ্য বৰুৱা চাঁদমাৰী গাঁওটোৰ পৰুৱা পথ, বুজ খোৱা গধূলি, আৰু মাজৰপৰা জুখা বৰষুণত দৰিছে থকা ৰঙা মাটিৰ পথ। সেই পথৰ কাষতে আছিল এখন জুৰুলি থকা, ডাঙৰ অশ্বত্থ গছ—গাঁওবাসীয়ে যাক কৈছিল “ৰূপহী গছ”। কিয়না, গছটোৰ ছাঁত প্ৰায়েই দেখা যোৱা এজনী ৰূপহী সোণোৱালী ছোৱালী, যাৰ আচল উৰে বতাহত, চকুত মেঘৰ ধোঁৱা। গাঁওবাসী কয়, জোনাকপোহৰত সেই গছৰ ছাঁত…
-
নীলগৰাৰ নিশা
ৰাহুল কটকী নীলগৰা গাঁওখন মহানগৰৰ পৰা বহু দূৰৈত অৱস্থিত এক সৰু পল্লী। গাঁওখনৰ নামটো পোহৰৰ আশ্বাস দিয়াৰ দৰে, কিন্তু গাঁৱঁখনৰ মাজত লুকাই থকা গোপনীয়তা আৰু কাহিনীবোৰ সিহঁতক আতৰাবলৈ যথেষ্ট। মাটি, বাট, আৰু বটগছৰ পাতবোৰে নিজা কাহিনী বলে। এই গাঁওখনৰ বয়স পঞ্চশ বছৰীয়া নোহোৱা, কিন্তু তাৰ সৈতে জড়িত কিমান অজান পৰ্ব, গোপন কথা আৰু চমকপূৰ্ণ ইতিহাস…
-
বগলীডিহিংৰ মনৰ কথা
ইন্দ্ৰনীল বৰা বৰষুণৰ সেই পুৱা ডিব্ৰুগড় জিলাৰ বগলীডিহিং নামৰ এটা সুন্দৰ চাহ বাগিচা আছিল — য’ত পাহাৰৰ আঁচলত নীলা আকাশ আৰু সেউজীয়া চাহপাতৰ মাজত এক অনুপম মেলবন্ধন দেখা গৈছিল। বৰষুণৰ পাতল সুৰুঙা বাগিচাখনক সজীৱ কৰি তুলিছিল। গছৰ ডালৰ পৰা পৰি থকা জলকণা যেন চকুত পৰি থাকিলেও শীতলতা দিছিল, বতাহে সেউজীয়া পাতবোৰক মৃদু মৃদু কঁপাই উঠাইছিল।…
-
নৈমিত্তিক বৃষ্টিপাত
বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা মোৰ নাম ৰমেশ। মই অসমীয়া গাঁৱৰ এজন মধ্যবয়স্ক লেখক। মোৰ জীৱনৰ অধিকাংশ সময় একাকীত্বৰ মাজত কটিছে। কিন্তু সেই একাকীত্বৰ মাজতো বহুতো স্মৃতি আৰু অনুভৱে মোৰ হৃদয় উজ্জ্বল কৰি ৰাখে। গাঁওখনৰ মাটি, বৃষ্টিৰ গন্ধ, পুৱাৰ পখিলা, আৰু মানুহৰ সৰলতা — এইবোৰেই মোৰ লেখনীৰ মূল উৎস। শৈশৱৰ দিনবোৰ মনত পৰিলে, যেনে বৃষ্টিৰ ছাঁইতে ভিজা এবিলাক…
-
বগলীডালৰ তলত
নন্দন বৰা ধেমাজিৰ সেউজীয়া পথাৰকেইটাই চাৰিওফালে বিস্তৃত হৈ থকা, সৰহজোপা গছপুলিৰ মাজত বসতি এখন — চাপৰি গাঁও। যেন বগলীৰ পাখি মেলি থকা এখন শান্ত ভূমি। সিহঁতৰ গাঁওখনৰ পৰা দুটাকৈ পাহাৰ দেখা যায় — ওচৰৰ খাসিয়া পাহাৰখনৰ গছপুলিয়ে তলফালে পাহাৰটোলৈ বোকা বাট দাঙি দিয়ে। পুৱা গধূলি সেউজীয়া ধানখেতিৰ ওপৰত কুঁৱলীয়াৰ চাদৰ পৰে, পুখুৰীৰ পানীত বক বগলী…
-
অনুপম বৰুৱা গুৱাহাটী ষ্টেচনৰ প্লাটফর্ম নম্বৰ তিনত জনসতাব্দী এক্সপ্ৰেছ ধীৰে ধীৰে সোমাইছিল। সেই ভিৰ, সেই হুলস্থূলৰ মাজতো এজন ল’ৰাৰ মুখ বিশেষভাৱে চকুত পৰিছিল। ক্লান্ত, কিন্তু চকুত এটি উজ্জ্বল আশাৰ দীপ্তি। বেগখন কাঁধত পেলাই, ডাঙৰ ডিঙি উজাই আহি থকা সেই ল’ৰাটোৰ নাম — ঋষভ শৰ্মা। ডিব্ৰুগড়ৰ এটি গাঁওৰ পৰা আহি, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত Master’s in English Literature…
-
সোঁতাৰ অন্তিম গান
চৈতালি দাশ মেঘফুলিৰ গোপন মানচিত্র মেঘফুলি — নামটো যেন নিজেই এখন সপোন। কিন্তু আজি এই গাঁওখনত সপোন দেখা মানে এটা দুৰ্ভাগ্যৰ পৰিচয়। সপোন মানেই আকাশ। আকাশ মানেই বৃষ্টি। আর বৃষ্টি মানেই আশাৰ কেতেকী—যি বহু বছৰ ধৰি দেখা নাই। নিভা এতিয়া চৌদিশে চুপচাপ গাঁওখনটোৰ আঁৰিও পৰা পথাৰত চাই থাকে। মাটি কটা-কটি, কঁকাল গুঁহি থকা ধূলিৰ ডাঙৰ।…
-
চিৰদিনৰ বাবে
অৰুণ বৰা সোঁৱৰণিৰে ভৰা বসন্তৰ এটি পুৱা আছিল। গুৱাহাটীৰ পৰা অহা যাত্ৰা শেষ কৰি, অৰ্ণৱে ছেটেলাইট হস্পিটেলৰ নতুন বাসগৃহলৈ পুৱা প্রায় তিনি বাজি ওলাল। নৱ-নিযুক্ত চিকিৎসক হিচাপে এটা গাঁওলৈ আহি থকাৰ কথা সি ভাবিও নাছিল। কিন্তু ভাগ্যৰ বাটেই এইবাৰ তেওঁৰ পদচিহ্ন লৈ গৈছিল শালমৰা নামৰ এটি সৰু, সুৱাসে ভৰা, নিঃশব্দ গাঁওলৈ। পথটোৰ দুই কাষেৰে দিঘলীয়া…