Assamese
-
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ ভাগ্যবাণী
ৰাহুল ৰাজখোৱা ১ গুৱাহাটীৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত অৱস্থিত এখন পুৰণি চাহ দোকান, যাৰ নাম “নীলা পৰীয়া”, বহু বছৰৰ পৰা অগত্যা চলি থকা এটা ঠাই আছিল—এনেকুৱা ঠাই, য’ত লোকে ব্যস্ত দিনৰ মাজত অলপ সময় থমকি লয়, এখন বেনামী চাহৰ কাপত কামৰে লুকাই থকা শান্তিৰ সন্ধান কৰে, আৰু আঁতৰত থকাৰ বাহানাৰে সোঁৱৰণী এটাৰ পৰা পালাই ফুৰে; এই দোকানখনৰ…
-
বিহুৰ আগৰ নিশা
হিমাংশু বৰা গাঁৱঁখনৰ গুজব সৰাইগাঁও। নামটো শুনিলেই যেন কাণৰ ভিতৰত ধ্বনি বাজে বাঁহী, ঢোল আৰু বিহুৰ গীতৰ। গাঁওখন বৰ ডাঙৰ নাছিল—মুঠে পাঁচখন পথ, এখন প্ৰাইমাৰী স্কুল, এখন দুখন দোকান থকা বজাৰ আৰু এঘৰীয়া মানুহৰ জীৱন। গাঁওখনৰ প্ৰতি কোণত যেন সময় থমকি ৰৈ আছে। সেই সময়ৰ ভিতৰতে অলেখ কাহিনী। কিন্তু আটাইতকৈ বিখ্যাত কাহিনী—বিহুৰ আগৰ নিশা। “বিহুৰ…
-
চৌহদত বাজে বাঁহী
মণিময় বৰুৱা অধ্যায় ১: গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচনত পৰা যাত্ৰা শেষ হৈ যেতিয়া নীলাভ আৰু মাধৱীয়ে সোণিতপুৰত নামি আহিল, ওচৰৰ নৈনীৰ ধুনীয়া গীত যেন বতাহে কাণে কাণে ফুফুতাই ক’লে — “আহিছা তুমি, পোনপটীয়া স্মৃতিৰে ঢকা ঘৰখনলৈ।” লৰি থকা অ’ট’ ৰিক্সাটোৰ সোঁ-চাপ, চপৰা পথ, আৰু উজানৰ দিকৰ কুঁৱলীৰ মাজেৰে যেতিয়া দেউতাকৰ পুৰণি কুঠা আহি পৰিল, মনে মনে…
-
অন্তৰ্ভেদ পথ
ইন্দ্ৰাণী বৰা ১ পুৱাৰ কুঁৱলীৰে ঢকা পাহাৰৰ কোলাত থকা নিস্তব্ধ, কুঁৱলীৰে আবৃত এক গাঁও—নিধন নগৰ। নামটো শুনিলেই যেন সময়ৰ অন্ধকাৰত গুঁজি থকা কিবা এটা অতীতৰ ছাঁ যেন অনুভূত হয়। তিনিঘণ্টাৰ দীৰ্ঘ যাত্ৰাৰ অন্তত ড° অভিষেক বৰাৰ গাড়ীখন পাহাৰ বগা কাঁচপথত ধূলি উৰুৱাই আহি গাঁওখনত ভৰি দিলে। সেই সময়ত যেন সময় থমকি ৰ’ল—অভিষেকৰ হিয়াত এক গম্ভীৰ…
-
বাঁহীৰ সুৰত তুমি
দীপাঞ্জলী গগৈ অধ্যায় ১ শোণিতপুৰৰ সীমান্তত থকা ডিহিঙা গাঁওখন যেন এক চিৰন্তন শান্তিৰ পৱিত্ৰ কুঁহিপাত। গাঁওখনৰ চাৰিওফালে বিস্তৃত ধানৰ খেতি, পাটৰ জমি আৰু দূৰলৈ চাই থাকিলে দেখা পোৱা যায় গৰুৰে ভৰা গছগছীয়া পথাৰ। গাঁওখনৰ মাজেদি বৈ গৈছে এটি সৰু নদী — মৰলী। নদীখনৰ কাষৰ বাাঁহজোপাৰ তলত বহি জোনাকে তেওঁলোকৰ নিত্যদিনৰ জীৱনৰ যন্ত্ৰণা পাহৰি যায়। সেই…
-
দেউলৰ গোপন পথ
অন্বেষণ শৰ্মা কামাখ্যা মন্দিৰৰ ওচৰৰ পুৱা স্নিগ্ধ বতাহত এখনি ধোঁৱা সদৃশ নীৰৱতা থাকিলেও, অৰণ্য গগৈৰ মনত এক উচাটনি চলি আছিল—এনে এক অভ্যন্তৰীণ অস্থিৰতা যি যেন অদৃশ্য কোনো শক্তিয়ে তেওঁৰ পদক্ষেপ মন্দিৰৰ তলৰ অভিজ্ঞানহীন পথৰ দিশে টানি লৈ গৈ আছিল। গুৱাহাটীৰ পাণ্ডু পুৰাতত্ত্ব গৱেষণা কক্ষে থকা এটি বৰ্জিত মানচিত্ৰত তেওঁৰ চকুত পৰিছিল এটি অদ্ভুত আঁচ—মন্দিৰৰ পূব-পূবদিশৰ…
-
ৰঙালী ৰাতি
সুমনা সাইকি সূৰুযটো ধেমাজিৰ পূবপাহাৰৰ আঁৰেদি মঙহৰ দৰে গলি গৈছিল। তিৰবিৰাই উঠিছিল সোণালী পোহৰ, যিটো ধানখেতি জুৰি আগ বঢ়িছিল যেন সেউজৰ বুকুত জুইৰ ৰেখা। ৰঙালী বিহুৰ গন্ধ কেৱল দিনপঞ্জিতেই নহয় — মাটিৰ সোঁতত, বাঁহৰ জোপাত, আৰু মানুহৰ হাঁহিৰ ধ্বনীতো জীয়াই উঠিছিল। বৰপথাৰ পাহাৰৰ তলত থকা মেলাৰ মাটি জীয়াই উঠিছিল — যেন বোলবোলা মাত, ঢোল-পিপাৰ গৰ্জন…
-
মই আৰু মাকু
ৰিতামণি দাস ১ বৰষুণৰ পানীয়ে গাঁওখনক ধৰি পেলোৱা দিনবোৰত, মাকুৰ শিশুজীৱন যেন এখন জলপৰীৰ ৰঙীন কল্পনাৰ দৰে আছিল। উত্তৰ লখিমপুৰৰ মিঠা পৱন সজীৱ কৰি তুলিছিল সেই খেতিৰ পথাৰ, য’ত ধানগছৰ মাজেৰে জুই পৰুৱাৰ দৰে ৰ’দ পৰিছিল। সৰু ঘৰখনৰ চৌপাশে কঁহুৱা বেড়া, কাষত এবুকুৰা কেঁচা পেঁপে গছ, আৰু এদল হেনহেনীয়া কুকুৰ—সেইটো আছিল মাকুৰ সপোনৰ দেশ। কিন্তু…
-
বাহৰীয়া বতাহ
অৰুণাভ বৰা বিহাৰৰ শেষ মাহ। তামোল গছৰ তলত ৰহিমা বহি আছিল, চকুত অলপ বিষন্নতা, অলপ আশাৰ ৰঙ। ওচৰৰ গাঁৱখন, বৰমুৰীয়া, বৰ ঢপৰ শব্দত আজিও যেন এজাক হেঁপাহ কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। ১৮ বছৰীয়া ৰহিমা কেতিয়াবা নিজকে এজাক বতাহ বুলি ভাবে—যি ওলাই আহে কিন্তু ক’লৈ যাব, সেইটো নিজেই নাজানে। গাঁওখনত নতুন আহিছিল এজন ল’ৰা—নয়ন। গুৱাহাটীৰ পৰা আহিছে,…
-
জোনাকীঘৰৰ আলো
মিতুল কাশ্যপ ১ চেলেংজান—ধেমাজি জিলাৰ সীমান্ত অঞ্চলত অৱস্থিত এটা নিস্তব্ধ, সৰু গাঁও। গাঁওখনৰ চাৰিওফালে বন, নদী আৰু পাহাৰৰ মিলনস্থলী যেন কোনো সুপ্ত মানচিত্ৰৰ এখন বিস্মৃত কোণ। ইয়াৰ কাষেদি বৈ যায় নুমালঙ নদী—মাত্ৰ বৰষুণৰ দিনত যাৰ খৰস্ৰোতা উথলি উঠে, তেনে সময়ত সীমান্ত ক’ত শেষ, ক’ত আৰম্ভ—বুজি পোৱা দুস্কৰ হয়। বনৰ গাত গাঁঠি বান্ধি বান্ধি জীয়াই থকা…
-
বৰষুণৰ পাতনি
অভিষেক বেজবৰুৱা বৰষুণ বোৱাৰ দৰে শব্দেৰে এদিন পুৱাই শিৱসাগৰৰ এটি পথাৰত পজৰা দি আহিছিল। বতৰটো অলপ অলপ গম্ভীৰ হৈ উঠিছিল, যেন কোনোবা পুৰণি কথা আকৌ ঘূৰি আহিব বুলি আকাশে নিজেই মুখ গোমাই আছিল। ৰাহুল নামৰ এটি যৌৱন উত্তীর্ণ লৰা, লেখালিখিৰ খঙত ৰাতিৰ পৰা পুৱা লৈকে পৃষ্ঠা কলমেৰে কালি মেলি গৈছিল। তেওঁ চুবুৰীৰ একমাত্ৰ কলেজৰ ইংৰাজী…
-
নামবিহীন ঘৰৰ নৈঃশব্দ্য
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাস বিভাগৰ শেষ বৰ্ষৰ ছাত্ৰী মেঘালী বৰুৱা অলপ বেলেগ স্বভাৱৰ ছাত্ৰী। ইটোৰে সাধাৰণ থিছিছ অথবা ৰুটিন পেপাৰৰ তলত নিজকে গুজি ৰখা মানুহ নাছিল মেঘালী। তেওঁৰ আগ্ৰহ আছিল জনজাতি লোককথা, বিশেষকৈ যিসকল অলৌকিক ধাৰণাৰ আধাৰত গঢ়ি উঠা, কিন্তু পুৰণি শিকড়ত গাঁঠনি থকা কাহিনীবোৰ। সেয়ে তেওঁ বাচি ললে তেওঁৰ থিছিছৰ বিষয় হিচাপে “উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতীয় অলৌকিক…