নিচেই সৰু খিলঞ্জীয়া গাঁওখন, নাম কঁচকাঁই — পাতল গলিৰে ওলাই যোৱা কাদামাটি পথ, চকত জাহ্নবীৰ ধুনীয়া বাউলি ধৰা পানী আৰু পানীত প্রতিফলিত এক শীতল সন্ধ্যা। গাঁওখনৰ মাজতে আছে এটি পুৰণি নামঘৰ, য’ত সন্ধিয়া হোৱাৰ লগে লগে গাঁৱৰ সকলোৱে ঢোল-তাল মেলাই, নামঘোষা আৰু কীৰ্তন কৰে। ইমান বছৰৰ পুৰণি হলেও নামঘৰখন চাফ-চুপি, ভালেমান কাঠৰ স্তম্ভ, গম্বুজাকৃতি চাল, আৰু ঠিক আগৰফালে এটুকুৰা উঠান। এই নামঘৰৰ ঠিক এক কোনাৰ ওপৰত আছিল এটি খুন্দা সৰুকণি কাঠৰ দৰ্জা — গোঁসাইঘৰ। ইটোৱেই অংশ য’ত কেতিয়াবা ঘোৰা বা বিশেষ পূজা অনুষ্ঠিত হ’ত, কিন্তু বিগত বহু বছৰ ধৰি দৰ্জাখন বন্ধ হৈ আছে। কাঠৰ ওপৰত ধুলি জমা, তালাত জং ধৰা,…
-
-
সুব্রতা বৰুৱা ১ নগেনজান—অসমৰ এখন পাহাৰীয়া অঞ্চলত থকা সৰু পৰ্বতীয়া গাঁও, যিখন মানচিত্রত বিচাৰিলেও ওলাব নোৱাৰে। ইটোৰে এটি সেউজীয়া গাঁও, চিৰসেউজ বনত আৱৃত, কাঁইটাবিহীন পথ আৰু প্ৰাচীন জনবিশ্বাসৰে জৰজৰিত। গাঁওখনৰ পূব-দিশে, গছপুলি আৰু ধূপে ঢকা এখন বিস্মৃত বনাঞ্চলৰ মাজতে সেউজ পানীৰে চকচক কৰা এটি পুখুৰী—যাৰ নাম দেৱধৰ পুখুৰী। পুখুৰীখন চৌপাশে বাঁহ আৰু অজান গছৰ গুছ, সূৰ্যৰ ৰশ্মিও সঠিককৈ সোমাই নাপায়। গাঁৱৰ মানুহে কয়, ইয়াৰ ওপৰত সূৰ্যৰ পোহৰ একেবাৰে কম পৰে—আৰু সেই দিশেই ই অলৌকিক। কিছুমান গাঁওবুঢ়াই এই পুখুৰীখনক “মন্ত্ৰপাঠৰ স্থান”, আনহাতে কিছুমানে কয়—”য’ত দৰ্শন হয় নিজৰ ভাগ্যৰ”। এই কিংবদন্তীৰ মাজতে, ড° হেমেন বৰা নামৰ এজন লোক নগেনজান গাঁৱত উপস্থিত হয়,…