প্ৰণৱ বগাই বটাদ্ৰৱাৰ উত্তৰ দিশে যোৱা এবিধ কেঁচা পথ, জপিয়াই গছৰ শিপা বুটলিওৱা, মৰাং চেকীৰ দৰে ডাঙৰ ঢাপৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ যেতিয়া আগবাঢ়ে, তেতিয়াহে দেখা পায় চিৰাগ বন। গাঁওখনৰ মানুহে কয়—“ই বন নহয়, আমাৰ বংশ। ই গছ নহয়, আমাৰ আত্মা।” চিৰাগ বন মাথোঁ বগাৰ গছ, বঁহুৰ জংঘল বা বনশস্যৰ সংহাৰ নহয়, ই মাথোঁ পুৱাৰ শীতল বতাহত লুকাই থকা মাকৰ মাত, দুপৰীয়া ছাঁত তিয়াই থকা দেউতাৰ পুৰণি কাহিনী, আৰু সন্ধিয়াত কুৰুঙা-ভোঁটোকাই চলোৱা সুৰবাহী বাতৰি। জুমন এই বনৰ ছাঁত জন্ম হৈছিল, মাটিৰ হালৰ সৈতে তেখেতৰ পিতৃয়ে যেতিয়া বনফল সংগ্ৰহ কৰিছিল, তেতিয়াৰ পৰাই এই কিশোৰজনে বনক মাতৃ বুলি বুজিছিল। পুৱা বালিচৰিতে দৌৰি বেঢ়া,…
-
-
Bhaskar Majumder 1 The attic of Daipayan’s ancestral home in North Kolkata smelled of old books, mothballs, and the faint aroma of his grandfather’s pipe tobacco — a scent that clung to the wooden trunks and rusted almirahs like a memory too stubborn to leave. Dust motes danced in the slanting beam of afternoon light that filtered through a broken ventilator, casting long shadows on the faded floor mats. He wasn’t supposed to be here — just a short trip home for his cousin’s wedding — but the pull of nostalgia had dragged him up the creaky stairs to explore…
-
বিশ্বরূপ সাহা কলকাতার হাওয়া তখনো গরম, তবু একধরনের অদ্ভুত শূন্যতা ঘিরে ধরেছিল অরুণাভ চৌধুরীকে। তিন মাস আগেই একটি স্বল্পদৈর্ঘ্য চলচ্চিত্র উৎসবে তার সর্বশেষ ডকুমেন্টারি প্রশংসা কুড়িয়েছিল, কিন্তু সে সাফল্য তাকে আর আলোড়িত করত না। ব্যক্তিগত জীবনের টানাপোড়েনে, একদিকে ভেঙে যাওয়া বিয়ে, অন্যদিকে বাবার আকস্মিক মৃত্যু—সব মিলিয়ে সে যেন নিজেকেই হারিয়ে ফেলেছিল। এই মুহূর্তে তার একটাই প্রয়োজন—নিজেকে সরিয়ে নেওয়া, শহরের কোলাহল থেকে দূরে, এমন এক জায়গায় যেখানে না আছে নেটওয়ার্ক, না আছে মানুষের হুড়োহুড়ি, কেবল নিস্তব্ধতা আর অজানা ইতিহাসের গন্ধ। আর এই আকাঙ্ক্ষাই তাকে টেনে এনেছিল বীরভূমের গভীরে অবস্থিত নিঝুম নামের এক ছোট্ট গ্রামে। এই গ্রাম সম্পর্কে খুব বেশি কিছু জানা…
-
Nabin Mishra Chapter 1: The Cassette The rain had returned to Mumbai like an old debt collector—persistent, uninvited, and soaked in memory. Officer Vinayak Rane sat by the rusting grill of his Dadar flat, the yellowed curtains barely swaying as he watched water trickle down the windowpane like the slow bleed of time. His apartment was a museum of silence, its walls lined with worn furniture and an old transistor that hadn’t caught a frequency in years. He smoked his first cigarette of the day at 4 p.m., his back aching from sleep he never remembered falling into. When the…
-
তুষার বন্দ্যোপাধ্যায় ১ ঝাড়গ্রামের একদম প্রান্তে, যেখানে লোকালয়ের আলো শেষ হয়ে গভীর অরণ্যের কালো ছায়া শুরু হয়, সেখানেই ছিল আগ্নিমালীর সাধনাস্থল—এক প্রাচীন পাথরের গুহা। গুহার ভেতরে বাতাস থমকে থাকত, যেন কালও সেখানে থেমে গেছে। অমাবস্যার সেই রাতটিতে আকাশে একটিও তারা ছিল না, মেঘ ঢাকা চাঁদের নিচে আগ্নিমালীর চোখদুটো যেন জ্বলছিল আগুনের মত। তাঁর চারপাশে ছড়ানো ছিটানো কঙ্কাল, পশুর রক্ত, লাল সিঁদুরে ঢাকা মাটির গন্ধে এক অদ্ভুত ঘোর তৈরি হয়েছিল। আগ্নিমালী তন্ত্রের এমন এক স্তরে পৌঁছেছিলেন যেখানে জীবন ও মৃত্যুর ব্যবধান ক্ষীণ হয়ে যায়। বহু যুগ ধরে তাঁর একটাই লক্ষ্য—একটি এমন বস্তু সৃষ্টি করা যা ভবিষ্যতের মৃত্যু দেখাতে পারে, এমন এক…
-
Pramit Dutta 1 The sun peeked through the jharokhas of the old Nawabi architecture as Zoya Rehman adjusted the camera angle for her vlog, the aromatic chaos of the Battle Biryani set behind her in full swing. “Good morning from Hyderabad, doston!” she chirped, her voice crisp, her tone animated. “I’m Zoya, and today I’ve entered a biryani battle that might just change my food blogging life!” She smiled into the lens, then clicked it off as a crew member yelled for participants to gather. Clutching her notebook, apron, and an oversized cloth pouch stuffed with secret ingredients, Zoya bounced…
-
ঐন্দ্রিলা চক্রবর্তী কলকাতার সাউথ সিটি কলেজে নতুন সেমিস্টার শুরু হয়েছে মাত্র এক সপ্তাহ। ঐশী চৌধুরী ব্যাগ কাঁধে ঝুলিয়ে যখন ট্যাক্সি থেকে নামল, তখন বিকেলের আলো ধীরে ধীরে ফিকে হয়ে আসছিল। দক্ষিণ কলকাতার এক কোণায় অবস্থিত ‘সুবর্ণ পল্লী আবাসন’ – চারতলা একটি পুরনো ফ্ল্যাট কমপ্লেক্স, বাইরের রঙ প্রায় উঠে গেছে, জানালার লোহার রেলিংয়ে জং ধরেছে আর ছাদের ড্রেনপাইপ থেকে পানির ফোঁটা ঝরছে টুপটাপ। ঐশী নিজের নতুন ভাড়া নেওয়া ফ্ল্যাটের চাবি ঘুরিয়ে দরজা খুলল—দরজার কপাটটা একটা ধাতব আর্তনাদের মতো শব্দ তুলে খুলে গেল। ভিতরে ঢুকেই একটা স্যাঁতসেঁতে গন্ধ তাকে অভ্যর্থনা জানাল, তবে সে এমন গন্ধে অভ্যস্ত। ছোটবেলা থেকেই সে পুরনো জিনিসে টান…
-
শুভময় দত্ত গভীর রাতে শহরের অন্ধকার অলিগলি নিঃস্তব্ধ, কিন্তু শহরতলির এক গোপন বায়োটেক ল্যাবরেটরিতে তখন প্রবল আলো জ্বলছে। ডঃ প্রণব সেনের চোখজোড়া ক্লান্ত, কিন্তু সেই ক্লান্তির মাঝে এক অদ্ভুত উন্মাদনা লুকিয়ে আছে। তিনি দাঁড়িয়ে আছেন কাঁচঘেরা এক জীবাণুমুক্ত ঘরের সামনে, যেখানে একটি নগ্ন দেহ চুপচাপ ঘুমিয়ে আছে একটি স্বচ্ছ কাচের ক্যাপসুলের ভিতরে। তার গায়ের ত্বকে কেবলমাত্র বৈজ্ঞানিক ট্যাগ লেখা—K-7। চোখদুটো বন্ধ, নিঃশ্বাস চলমান, যেন কোনো সদ্যজাত শিশু ঘুমিয়ে আছে নিঃচিন্তে। প্রণব ধীরে ধীরে ক্যাপসুলের সামনে গিয়ে দাঁড়ালেন, তার কণ্ঠে হালকা ফিসফিসে স্বর, “তুমি এসেছো…অবশেষে।” এই মুহূর্তটির জন্য তিনি অপেক্ষা করছিলেন গত সাত বছর ধরে—হাড়ভাঙা পরিশ্রম, নৈতিক সংকট, গবেষণার গোপনতা, এবং…
-
तृषा मिश्रा १ दिल्ली की भीड़भाड़ और धूल-धक्कड़ भरी गलियों से निकलकर जब डॉ. वेदिका माथुर उत्तर प्रदेश के उस सुदूर गाँव ‘बड़ागाँव’ पहुँची, तो सुबह के आठ बजे थे। बस स्टैंड पर बस ने झटके से ब्रेक लगाया था और साथ बैठे ग्रामीणों की बातचीत एक पल को थम गई थी। हाथ में जंग खाया लोहे का सूटकेस और कंधे पर लैपटॉप बैग लटकाए वेदिका जब उतरी, तो गाँव की गलियों ने उसका स्वागत सन्नाटे से किया। उसका उद्देश्य सीधा था—इस गाँव के मंदिर के पास रखे लोहे के एक रहस्यमयी पिंजरे के बारे में जानना, जिसके बारे में…
-
সৌমিক ভট্টাচার্য ১ পাহাড়ি রাস্তাগুলো যেন কোনও অজানা গন্তব্যের দিকে নিয়ে যাচ্ছিল অভিজিৎ সেনগুপ্তকে। কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ের নৃবিজ্ঞান বিভাগের গবেষক, লোকবিশ্বাস এবং পাহাড়ি সংস্কৃতি নিয়ে দীর্ঘদিনের আগ্রহ ছিল তার। একটি গবেষণা প্রকল্পের সূত্রে সে এবার রওনা দিয়েছিল উত্তরবঙ্গের এক অদ্ভুত দূরবর্তী গ্রামে—সিংরিপাহাড়। ট্রেন থেকে নামার পর পায়ে হেঁটে, জিপে চড়ে, শেষমেশ খচ্চর পিঠে চেপে পৌঁছাতে হয়েছিল তাকে সেই দুর্গম স্থানে। পাহাড়গুলো যেন দাঁড়িয়ে ছিল এক অভেদ্য প্রাচীর হয়ে—মানুষের সভ্যতা থেকে বিচ্ছিন্ন, অথচ নিজেদের মতো করে সাজানো এক অলৌকিক গ্রাম। পাহাড়ের কোল ঘেঁষে অবস্থিত ছোট্ট গ্রামটিতে ঢুকতেই চোখে পড়ল ছায়াঘেরা গাছপালা, পাথরের বাড়ি, আর সন্ধ্যার আগেই বন্ধ হয়ে আসা কুড়িটি দরজা-জানালা। অভিজিৎ…