• Bangla - ভূতের গল্প

    তেঁতুলগাছের চোখ

    গ্রামের নাম ঘোলশ্বরীপুর। নদিয়ার বিস্তীর্ণ প্রান্তরে, পদ্মা নদীর এক পুরনো শাখার ধারে গড়ে ওঠা এই গ্রাম বহু শতাব্দীর পুরোনো। শস্যে ভরা মাঠ, ঘন বাঁশঝাড়, আর ভাঙন–খাওয়া কাদামাটি মেশানো গলিঘুপচি পথ দিয়ে ছড়িয়ে আছে মানুষের বসতি। দিনের বেলা এখানকার জীবন ঠিক যেমন সরল, তেমনি হাসিখুশি; কিন্তু রাত নামলেই এক ভিন্ন ছায়া নেমে আসে এই জনপদে। গ্রামের সবচেয়ে বড় রহস্য হল মাঠের মাঝখানে দাঁড়িয়ে থাকা বিশাল তেঁতুলগাছ। গ্রামের বৃদ্ধেরা বলেন, এই গাছ অন্তত চারশো বছরের পুরোনো। এর ছায়ার নীচে একসময় পুঁথি পাঠ হতো, বউভাতের ভোজ বসত, আবার মহামারীর সময় কবরও দেওয়া হয়েছে এরই তলায়। কিন্তু যত পুরোনো স্মৃতি তেঁতুলগাছ ঘিরে রয়েছে, ততই…

  • Bangla - প্রেমের গল্প

    নিভৃতির ডাক

    হিয়া মিত্র পর্ব ১: পূর্ণিমার আগে উত্তরবঙ্গের পাহাড়ে ওঠার সময় অরণ্য ভাবছিল, শহরের শব্দকে যদি কাগজে বন্দি করে রাখা যেত, তবে হয়তো সে বুঝতে পারত নীরবতার প্রকৃত মানে কী। গাড়ির জানলা দিয়ে দেখা যাচ্ছিল চা-বাগানের ঢেউ, দূরে নীলচে পাহাড়, আর মাঝেমাঝে রাতের বৃষ্টির পর জমে থাকা কাদা। বাসস্ট্যান্ডে নামতেই কুয়াশা ওড়ার মতো ভেসে এসে তার গায়ে লাগল—ঠাণ্ডা, কিন্তু দংশনহীন। এখানে আসার উদ্দেশ্য ছিল স্পষ্ট: একান্তে বসে নতুন কবিতার বইয়ের খসড়া শেষ করা। কিন্তু উদ্দেশ্য স্পষ্ট হলেই কি পথ অনাড়ম্বর থাকে? গ্রামের একমাত্র চায়ের দোকানে বসে সে অল্প চিনি দিয়ে চা খাচ্ছিল। দোকানদার, বলিষ্ঠ গড়নের, গায়ের ওপর মোটা সোয়েটার টেনে, জিজ্ঞেস…

  • Assamese

    জংঘলৰ হিয়া

    মৌসুমী বৰুৱা ১ ৰাহুলে এদিন পুৱা মহানগৰীৰ জটিল কোলাহলৰ মাজৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁৰ লগত আছিল কিছুমান প্ৰয়োজনীয় ডকুমেন্টাৰী ফিল্ম মেকিংৰ উপকৰণ—কেমেৰাৰ বেগ, ট্ৰাইপড, মাইক্রোফোন, আৰু বহুমূল্য ড্ৰোন। বৰদিনৰ চিন্তাৰ অন্তত এই যাত্ৰা তেওঁৰ বাবে বিশেষ, কিয়নো এইবাৰ তেওঁ গৈ আছে অসম–অৰুণাচল সীমান্তৰ গভীৰ জংঘলৰ বুকুত, য’ত স্থানীয় জনজাতিৰ জীৱনক চিত্ৰবন্দী কৰাৰ লগতে বনজীৱন আৰু সংস্কৃতিকেও একেবাৰে নতুন ৰূপত ধৰা সম্ভৱ। বিমানখন গুৱাহাটী বিমানবন্দৰত নামি যোৱা মুহূৰ্ততেই তেওঁ অনুভৱ কৰিলে যে যাত্ৰাৰ দিশ একেবাৰে নতুন। মহানগৰীৰ কংক্ৰিটৰ পৰা প্ৰকৃতিত সোমাই আহোঁতে তেওঁৰ মনত এক অচিনাকী প্ৰশান্তি আৰু উত্তেজনা একেলগে পোৱালেহি। গাড়ীখন গুৱাহাটীৰ পৰা উত্তৰ দিশে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাত পথবোৰ…

  • English - Romance

    Between Two Flights

    Rajesh Sharma 1 Rohan Mehta tugged his cabin bag behind him, the wheels making a soft, uneven clatter against the polished floors of Bangalore’s Kempegowda International Airport. It was close to midnight, yet the terminal buzzed with the muffled sounds of announcements, footsteps, and the clink of coffee cups echoing across the atrium. His flight to Toronto was scheduled for 12:30 a.m., but the glowing red letters on the overhead board betrayed the truth—Delayed: Next Update 2:00 a.m. He sighed, adjusting his glasses and running a hand through his hair, a familiar gesture whenever he felt the sting of uncertainty.…

  • Bangla - রহস্য গল্প

    শহরের হারানো মুখ

    প্রসুন পাল অনিকেত দে, বয়স আঠাশ, পেশায় ফটোজার্নালিস্ট, কিন্তু তার জীবন অনেকটাই শহরের অলি-গলিতে ছড়িয়ে থাকা কোলাহল আর নীরবতার মাঝে আটকে থাকে। প্রতিদিন সকালে ক্যামেরা হাতে বেরিয়ে পড়ে সে, আর রাতের বেলায় অনলাইনে বসে নিজের তোলা ছবি সাজায়, ফেসবুক ও ইনস্টাগ্রামে পোস্ট করে। সেদিনও তার ব্যতিক্রম হয়নি। রাত তখন এগারোটা বাজে, অনিকেত ল্যাপটপ খুলে ফেসবুক স্ক্রোল করছিল। হঠাৎই থমকে গেল তার দৃষ্টি—তার কলেজজীবনের পুরোনো বন্ধু অরিন্দমের আপলোড করা একটি সেলফিতে অদ্ভুত কিছু ধরা দিল। ছবিটিতে অরিন্দম দাঁড়িয়ে আছে ভিড়ের মধ্যে, চারপাশে আরও কয়েকজন বন্ধুরা হাসিমুখে পোজ দিচ্ছে, কিন্তু অরিন্দমের মুখটাই নেই। চোখ নেই, ঠোঁট নেই, নাক নেই—শুধুই একটা ফাঁকা, মসৃণ…

  • Bangla - তন্ত্র - রহস্য গল্প

    কালীকূপের রহস্য

    সন্দীপন বিশ্বাস অন্ধকারে মোড়া সেই গ্রামে দীপঙ্কর সেনের আগমন যেন এক অদ্ভুত পূর্বাভাসের মতো ছিল। কলকাতার ইতিহাসবিদ ও লেখক হিসেবে তার নাম ছড়িয়ে পড়েছিল, আর তাই গবেষণার তাগিদেই সে এই দূরবর্তী গ্রামে আসে। গ্রামের প্রান্তে দাঁড়িয়ে থাকা কালী মন্দিরের পাশে কূপটির কথা সে অনেক আগে থেকেই শুনে এসেছে—লোকমুখে কিংবদন্তির মতো ছড়িয়ে থাকা গল্প যে, রাত নামলেই এই কূপ থেকে অশুভ ছায়ারা বেরিয়ে আসে। শোনা যায়, বহু বছর আগে এখানে এক তান্ত্রিক সাধক তপস্যা করত, আর কূপের অন্ধকার গভীরে তার আত্মা এখনও বন্দী আছে। দীপঙ্কর প্রথম দিনেই গ্রামে পৌঁছে বুঝতে পারে, এখানকার মানুষদের চোখেমুখে আতঙ্কের ছাপ স্পষ্ট। দিনের আলোতে গ্রামটি দেখতে…

  • Bangla - প্রেমের গল্প - ভূতের গল্প

    ভূতের সঙ্গে প্রেম

    চয়নিকা মজুমদার এক ঈশান সেনগুপ্তর বয়স ২৮। চিত্রশিল্পী, কিন্তু ভিড়ভাট্টা শহরের কোলাহলে তার তুলি আর রঙ একেবারেই শ্বাস নিতে পারছিল না। কলকাতার দক্ষিণে বাবা-মায়ের পুরোনো ফ্ল্যাটে বসবাস করতে করতে সে ক্লান্ত হয়ে পড়েছিল, যেখানে প্রতিদিন শব্দ, যানজট, অজস্র মানুষের দৌড়ঝাঁপ তাকে গ্রাস করে ফেলত। তাই একদিন সে ঠিক করল—নিজেকে গুছিয়ে নিতে হলে, একা হয়ে নিজের সৃষ্টিকে নতুন করে শুরু করতে হলে, তাকে চাই এক শান্ত আশ্রয়। বহু খোঁজাখুঁজির পর অবশেষে সে পায় উত্তর কলকাতার এক পুরোনো ভাড়া-বাড়ি। গলির মধ্যে দাঁড়িয়ে থাকা বাড়িটা যেন অনেক কিছুর সাক্ষী হয়ে গম্ভীর হয়ে বসে আছে—মলিন দেওয়াল, ভাঙা বারান্দার কার্নিশ, অচেনা ঘ্রাণে ভরা স্যাঁতসেঁতে ঘর,…

  • Bangla - ভূতের গল্প

    মহালয়ার সুর

    অমিয় মল্লিক ১ ভোরের ঠিক সেই মুহূর্তে, যখন আকাশের গাঢ় নীল ধীরে ধীরে ফিকে হয়ে রঙ নেয় কমলা-সোনালি আভা, গ্রামের মানুষদের ঘুম যেন এক অদৃশ্য শক্তি ভেঙে দেয়। একে একে কুঁড়েঘরের দরজা খুলে যায়, উঠোনে আলো ফোটার আগেই গৃহস্থরা চমকে ওঠে—দূর থেকে ভেসে আসছে এক অদ্ভুত সুর, এক চণ্ডীপাঠের গম্ভীর ধ্বনি। মাটির ভেতর থেকে যেন শিকড় টেনে আনে সেই শব্দ, আর সকালের শিউলি গাছের ফুলের মতো বাতাসে ছড়িয়ে পড়ে। গ্রামবাসী জানে, সেই বাড়িটা বহু বছর ধরে ভাঙাচোরা অবস্থায় পড়ে আছে, তাতে আর কেউ থাকে না। তবু প্রতি মহালয়ার ভোরেই শোনা যায় এই পাঠ। বৃদ্ধারা চোখে আতঙ্ক মাখে, কিশোররা সাহস দেখাতে…

  • Crime - English

    Blood on the Expressway

    Prabhat Mishra One The night on the Delhi-Mumbai Expressway was unlike the chaotic city roads it connected. Here, silence ruled the vast stretches, broken only by the occasional roar of engines and the rhythmic hum of tires on asphalt. The headlights of passing cars carved fleeting tunnels of brightness through the darkness, then disappeared, leaving the long, lonely highway in its natural emptiness once more. For truck drivers, these journeys were about endurance—keeping eyes open, hands steady, and minds sharp. One such driver, Ravi Yadav, was maneuvering his lorry past a half-lit toll booth when he noticed something unusual: a…

  • Assamese

    শহৰৰ পুৰণি ঘৰ

    অম্লান গগৈ গুৱাহাটী শহৰৰ এক ব্যস্ত ৰাস্তাৰ কাষত দুখনী ডাঙৰ বটগছৰ ছাঁত দাঙি ধৰা, কেতিয়াবা বৰষুণত গন্ধমাখি থকা, আৰু শীতত কঁপি থকা সেই পুৰণি ভাড়া ঘৰখনৰ কথা কোৱা—যি ঘৰৰ গুৰিত দাঁত ভাঙি যোৱা ইটৰ মাজেৰে গছজোপা উলিয়াই উঠে, ভঙা দেওয়ালৰ মাজেৰে শামুক-গোখাদুৰ গতি চলে, আৰু কাষৰ কাষত থপথপাই থকা পুৰণি ছাঁয়াবৃক্ষই ইয়াক যেন একেবাৰে বিশেষত্ব দি ৰাখিছে। কেতিয়াবা গাড়ী, কেতিয়াবা ৰিক্সা, কেতিয়াবা কুকুৰৰ দল—সকলোৰে ভিৰত অতি সাধাৰণ দেখিবলৈ যোৱা এই ঘৰটোত কিন্তু ভিতৰতে যেন এক নাট্যশালাৰ দৰে কাহিনী চলি থাকে। ঘৰৰ ভাড়াতীয়সকল যেন একেকজন ভিন্ন ভিন্ন নাট্যপাত্ৰ—এজন কবি, যি প্ৰতিদিনে কাগজৰ ওপৰত শব্দৰ ৰঙ তুলিয়াই যায় কিন্তু ভাতৰ মেকুৰি ৰন্ধাৰ…