অঙ্কুর বিশ্বাস বৃষ্টির দিনে দেখা কলকাতার আকাশটায় সেই বিকেলটা যেন ভেজা ক্যানভাস হয়ে ছিল। মেঘে ঢাকা আকাশ, গুঁড়িগুঁড়ি বৃষ্টি, আর একরাশ ধোঁয়াটে আলো—তাতে শহরটা কিছুটা ক্লান্ত, কিছুটা স্বপ্নালু লাগছিল। কলেজের ফটকের বাইরে, ছাতাহীন অনুরাধা হাঁটছিল ধীরে ধীরে। সোনালি সালোয়ারটা হাঁটু পর্যন্ত ভিজে গিয়েছে, চুলগুলো এলোমেলো হয়ে কপালের ওপর নেমে এসেছে। সে তাড়াহুড়ো করছিল না। বৃষ্টি আর স্মৃতির মিশেলে একটা অদ্ভুত আবেশ ছিল তার মধ্যে। সে হাঁটছিল ঠিক সেই সময়, এক অচেনা কণ্ঠস্বর তাকে থামিয়ে দিল। “তুমি অনুরাধা?” কণ্ঠটা ভদ্র, কিন্তু আত্মবিশ্বাসী। মুখ ঘুরিয়ে দেখল, এক ছেলেকে। হাতে ক্যামেরা, চোখে গোল ফ্রেমের চশমা, কাঁধে একটা ছোট ব্যাগ। তার মুখটা একেবারে পরিচিত…
-
-
বাপ্পা মণ্ডল পাড়ার সবচেয়ে আজব চরিত্র যদি কেউ হয়, তাহলে সেটা নিঃসন্দেহে ভজহরি মণ্ডল। বয়স ৪৫ হলেও মনটা আটকে আছে ১৮-তে। বগলে রেডিও, গলায় প্রেমের গান, মুখে রসিকতা—এই হলো তার দৈনন্দিন জীবন। পুরো গ্রাম তাকে চেনে “ভজহরি মামা” নামে—কেউ হাসে, কেউ বিরক্ত হয়, কিন্তু সবাই জানে, তার মত ব্যাচেলর আর হয় না। কিন্তু একদিন হঠাৎ করেই ভজহরির মাথায় চেপে বসে বিয়ের ভূত! “আমি কি বিয়ে করব না?”—এই প্রশ্ন থেকেই শুরু হয় এক অসম্ভব মজার, অদ্ভুতুড়ে এবং কখনো কখনো আবেগঘন অভিযান। পর্ব ১: ব্যাচেলর বোম্বা ভজহরি ভজহরি মণ্ডল—এই নামটা শুনলেই গাঁয়ের মানুষদের মুখে হাসির রেখা ফুটে ওঠে। কেউ বলে তিনি পাগল,…
-
Sumit Chakraborty The Letter It arrived without a stamp, wrapped in an old envelope the colour of forgotten books. Arna Sen noticed it only after the lunch break, sitting neatly atop her desk at the Kolkata office of The Bangle Mirror, the online magazine where she wrote a column called Lost Bengal. Her readers expected stories of abandoned palaces, unnamed martyrs, haunted train tracks, and love that rotted in ruins. She delivered all of that with careful prose and light skepticism. But the letter was different. The handwriting was slanted, hesitant. No name. No address. Just one line: “Come find…
-
সিঞ্জিনী চক্রবর্তী আগমন নদিয়ার চন্দ্রপুর গ্রামটা সময়ের দিক থেকে যেন অনেকটাই পিছিয়ে ছিল। শহরের তুলনায় এখানে সময় যেন একটু ধীরে চলে। দিনগুলো এখানে বড় শান্ত, নিঃসঙ্গ; সন্ধ্যা নামতেই ঘরবাড়ির দরজা জানলা বন্ধ হয়ে যায়, কুকুরের ডাকে চমকে ওঠে মানুষ। গ্রামটা যেন নিজেই একটা দীর্ঘশ্বাস। পাকা রাস্তা নেই, মোবাইল টাওয়ারের সংকেত আসে-যায়। চায়ের দোকানে বিকেলের আড্ডাও যেন কেমন নিরুত্তাপ। আর সন্ধ্যে নামলেই চারপাশে এমন এক নীরবতা নামে, যেন শব্দ করাটাই পাপ। এই চন্দ্রপুর গ্রামেই আসে রক্তিম সেন—কলকাতার যুবক, ইউনিভার্সিটির ইতিহাস বিভাগের ছাত্র। সে আসছে তার মামাবাড়িতে, গরমের ছুটির জন্য। পুরনো দিনের মতো চিঠি বা ফোন করে নয়, হঠাৎ করেই একদিন চেপে…
-
Mira Devika The Bride of Power The rain in Delhi had a peculiar scent that evening — part jasmine, part diesel, part something burning somewhere far away. The same scent Meher Kapoor remembered from her childhood, watching her father practice speeches before the mirror, shirt sleeves rolled up, his eyes alight with some unknowable fire. But now, Meher was twenty-four, and her father was a framed memory garlanded with marigolds in their ancestral home. She stood in front of a mirror in the bridal chamber of the Oberoi, a deep red lehenga clinging to her like memory. Bangles jangling, lip…
-
Asmita Dey Ishaan, a travel content creator from Kolkata, grows disillusioned with chasing viral moments. Seeking deeper meaning, he embarks on a soulful journey across Bhutan, Sri Lanka, Morocco, Peru, and Iceland—discovering hidden stories, inner transformation, and the true essence of travel beyond the lens. Beyond the Itinerary is his awakening. Departure from Home The humid air of Kolkata clung to Ishaan like a final embrace. Even in the early morning, the city buzzed with life—tea stalls hissed, street dogs barked, and the occasional tram screeched along its rails like a protest against time itself. Yet for Ishaan, today was…
-
মেঘলা দাশগুপ্ত পর্ব ১ কলকাতার গরমটা জুনে এসে যেভাবে গায়ে লেগে থাকে, মেঘলার কাছে সেটা অস্বস্তিকর নয়, বরং একধরনের আশ্বাসের মতো। সে ভালোবাসে বিকেলের ছায়া যেভাবে জানালার পাল্লা ফুঁড়ে ঘরে ঢোকে, সেই রকম নিঃশব্দ আলো, যেটা কারও চোখে পড়ে না, কিন্তু মনটা একটু একটু করে ধুয়ে দেয়। এই বাড়িটা সে ভাড়া নিয়েছে এক মাসের জন্য—লেখালেখির কাজে মন বসবে ভেবেছিল। দক্ষিণ কলকাতার এই পুরনো বাড়িটা, কাঠের জানালা, ধুলো জমে থাকা বারান্দা, দেওয়ালে ধস নামা চুন—সব মিলিয়ে একটা একাকীত্বের ঠিকানা। মালকিন, বৃদ্ধা মৃণালিনী দেবী বলেছিলেন, “ঘরটা আগে এক কবি মেয়ের ছিল, নাম ছিল রত্না। বড় অন্যরকম মেয়ে ছিল, কবিতা লিখত সারাদিন। তখনকার…
-
Neha Dikshit Chapter 1: The Loudest Goodbye Mumbai never sleeps. Even at 3 a.m., the city sounds like it’s holding its breath before exhaling into chaos. The honking doesn’t stop, nor do the distant wails of ambulances or the occasional hum of trains cutting across the sleeping city like whispers through a crowded dream. Rajeev Menon sat on the edge of his bed in his 14th-floor apartment in Andheri, hands clenched tightly, heart pounding louder than any city noise. It had been three months since Anika died, but her absence still screamed louder than anything he could record. Rajeev was…
-
বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা মোৰ নাম ৰমেশ। মই অসমীয়া গাঁৱৰ এজন মধ্যবয়স্ক লেখক। মোৰ জীৱনৰ অধিকাংশ সময় একাকীত্বৰ মাজত কটিছে। কিন্তু সেই একাকীত্বৰ মাজতো বহুতো স্মৃতি আৰু অনুভৱে মোৰ হৃদয় উজ্জ্বল কৰি ৰাখে। গাঁওখনৰ মাটি, বৃষ্টিৰ গন্ধ, পুৱাৰ পখিলা, আৰু মানুহৰ সৰলতা — এইবোৰেই মোৰ লেখনীৰ মূল উৎস। শৈশৱৰ দিনবোৰ মনত পৰিলে, যেনে বৃষ্টিৰ ছাঁইতে ভিজা এবিলাক পাতৰ দৰে মন মোৰ দুখ-কষ্ট আৰু সুখবোৰক সাৱটি ধৰে। আমাৰ গাঁওখন এখন সৰু ঠাই, য’ত মানুহে দুয়ো হাত আৰু মাটিৰ সৈতে জীৱন গঢ়ে। পিতাই কৃষক আছিল আৰু মায়ে ঘৰ চলে। জীৱনৰ সৰলতা আৰু কঠিনতা তেওঁলোকৰ মুখমণ্ডলীত স্পষ্ট দেখা পোৱা যেতো। শৈশৱৰ দিনত, পুৱাৰ পোহৰে গাঁওখন…
-
স্বপন সরকার অধ্যায় ১: বিয়ের বিজ্ঞাপন ও বিড়ম্বনা বাবলু দা, পুরো নাম বাবলু মুখার্জি, পঞ্চান্ন ছুঁই ছুঁই, কিন্তু এখনও ব্যাচেলর। কেউ কেউ বলে — “ব্যাচেলর” না, “চিরকুমার”! চোঙা প্যান্ট, ফুলহাতা সাদা গেঞ্জি আর একটা জরাজীর্ণ হাতঘড়ি হাতে, চুলের রং এখন আর কালো নয়, তবে টানা চিরুনিতে পাক ধরা চুলেও বাবলু দা এক রকম আভিজাত্য বজায় রেখেছেন। থাকেন পূর্ব মেদিনীপুরের এক অজ পাড়াগাঁয়ে, নাম হল ‘আটঘরা’। গাঁয়ে কেউ ‘বাবলু মুখার্জি’ বলে না, সবাই বলে “বাবলু দা”। কেউ আবার বলে “বিয়ের পাকা খাতা খুলে রেখে ধোঁয়া তুলছেন।” বাবলু দা’র বিয়ে হয়নি কেন, সেটা নিয়ে গোটা গ্রামে অন্তত সাত রকমের গল্প প্রচলিত। কেউ…