• Assamese

    দেউলৰ গোপন পথ

    অন্বেষণ শৰ্মা কামাখ্যা মন্দিৰৰ ওচৰৰ পুৱা স্নিগ্ধ বতাহত এখনি ধোঁৱা সদৃশ নীৰৱতা থাকিলেও, অৰণ্য গগৈৰ মনত এক উচাটনি চলি আছিল—এনে এক অভ্যন্তৰীণ অস্থিৰতা যি যেন অদৃশ্য কোনো শক্তিয়ে তেওঁৰ পদক্ষেপ মন্দিৰৰ তলৰ অভিজ্ঞানহীন পথৰ দিশে টানি লৈ গৈ আছিল। গুৱাহাটীৰ পাণ্ডু পুৰাতত্ত্ব গৱেষণা কক্ষে থকা এটি বৰ্জিত মানচিত্ৰত তেওঁৰ চকুত পৰিছিল এটি অদ্ভুত আঁচ—মন্দিৰৰ পূব-পূবদিশৰ ছাঁতলাত থকা শিলাখণ্ডত উল্লিখিত আছিল “জীৱন্ত দেউলৰ কণ্ঠপথ”, যি বহু যুগ ধৰি উপেক্ষিত আছিল। পিএইচডি অভিসন্দর্ভৰ অংশ হিচাপে কামাখ্যাৰ উপৰিওতিহাসিক গঠন আৰু সাধনাৰ সামঞ্জস্য অধ্যয়ন কৰি থকা অৰণ্যৰ মনে মনে এই শিলাখণ্ডক প্ৰকৃতত পৰীক্ষা কৰিবলৈ মন্দিৰৰ ৰাজহুৱা পথ এৰি এটি গোপন পথ ধৰি পূব প্ৰান্তৰ…

  • Bangla - প্রেমের গল্প

    সেউড়ার আকাশে ভালোবাসা

    চৈতালী হাঁসদা পর্ব ১: লাল মাটির পথে পুরুলিয়ার সেউড়া গ্রামের আকাশ যেন রোজ একটু বেশি নীল হয়। লাল মাটির ধুলোয় গন্ধ মেশে মহুয়ার, বাঁশঝাড়ের ফাঁকে ফাঁকে রোদ চুঁইয়ে পড়ে গায়ে, আর সেই নির্জন রাস্তায় শেলো হাঁটে একা, হাতে বাঁশের বানানো ঝুড়ি, কাঁধে এক পুরোনো বস্তা। সে বাঁশের শিল্পী—যার হাতের ছোঁয়ায় জেগে ওঠে নানান গৃহস্থালির জিনিস, হাটে বিক্রি হয় দু’টাকা, পাঁচটাকা করে। তবে শেলোর চোখে ছিল এক অদ্ভুত শান্তি, যা সহজে কারও হয় না। গ্রামে সবাই তাকে ভালোবাসে—সে কারও ঠাকুরমাকে বাজার থেকে ওষুধ এনে দেয়, কারও ছেলের স্কুলব্যাগ সেলাই করে দেয় বিনা পয়সায়। কিন্তু শেলো তেমন কারও খুব কাছের না। সে…

  • Bangla - প্রেমের গল্প

    নির্বাণের পথে প্রীতি

    মৈনাক দত্ত আখড়ার প্রথম আলো শান্তিনিকেতন ছাড়িয়ে কাঁকরপথ ধরে যত এগোয় প্রীতম, ততই যেন শব্দ কমে আসে, গন্ধ বাড়ে। মাঠে বাতাসে ধানগাছের ঘ্রাণ, পাখিরা গানের মতো ডাকছে, আর মাঝে মাঝে কোনো অজানা সুর কানে বাজে—কোনো একতারা, না কি সময়ের ধ্বনি, বোঝা যায় না। প্রীতম কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ের গবেষক। বিষয়—“বাউল দর্শনে দেহতত্ত্ব: এক সমকালীন পাঠ”। থিসিস লিখছে, কিন্তু বই পড়া আর কনফারেন্সে অংশগ্রহণ করে তার মন ভরে না। সে চায় ছুঁয়ে দেখতে, শ্বাস নিতে। তাই এসেছে শান্তিনিকেতনের কাছের এই অখ্যাত বাউল আখড়ায়, নাম ‘উত্তরের পথ’। পৌঁছাতেই প্রথম যে জিনিস চোখে পড়ে, তা হল একটা তুলসী গাছ। উঠোনের মাঝখানে দাঁড়িয়ে আছে শান্ত, স্থির।…

  • English - Fiction

    Halfway Home

    Shreya Mukherjee The air in the Bangalore metro smelt faintly of wet concrete and deodorant. Anaya Sen adjusted her tote bag, balancing herself as the train jerked forward. Her headphones were in, but the music was off. She wasn’t in the mood for playlists. Not this morning. Outside, the city passed by in a blur of glass facades, auto-rickshaws, and trees trying their best to stay green. Inside, her inbox buzzed with reminders of the town hall meeting she had helped organize — the one everyone was quietly dreading. After the leak last week, things had been spiraling. Whispers. Slack…

  • Bangla - সামাজিক গল্প

    ক্যাফে কলকাতা: কাপে কাপে গল্প

    পল্লবী গাঙ্গুলী ব্রিউড ইন পার্কস্ট্রিট শহরটা তখনও ঠিক জেগে ওঠেনি। সকাল আটটা পার্কস্ট্রিটে মানে একটা অলসতা, একটা হাই তুলতে তুলতে ভাঙা ঘুমের মাধুর্য। কিন্তু ‘ক্যাফে কলকাতা’—এই নামটা যেন একটু অন্যরকম। ওটা একটা ক্যাফে, আর একটা অনুভূতি। পিসক্যাফে নয়, স্টারবাকস নয়, এমনকি ফ্ল্যাবি চিয়ার বা কফিহাউসও নয়। এটা ছিল মায়া আর মশলার কফিতে মেশানো এক ঘরোয়া শহুরে গল্পের ঠিকানা। প্রাচীন লাল ইটের দালানে সবুজ জানালার শেড আর কাঠের ঝুলন্ত বোর্ডে লেখা “Café Kolkata – since 1986”—মোহনদার বাবা শুরু করেছিলেন। তারপর উত্তরাধিকার মেনে চলে এসেছে। এখন সামলায় অনিকেত, শহরের হিপস্টার হিরো। সবসময়ে কাঁধে ঝোলা ব্যাগ, চোখে পুরু ফ্রেমের চশমা, আর কথায় সাহিত্যিক…

  • Hindi - क्राइम कहानियाँ

    नीले दरवाज़े के पीछे

    अन्वेष चौगुले वह जो नहीं दिखता पांडिचेरी की गलियाँ सुबह की रोशनी में सोने सी चमक रही थीं। समुद्र की ठंडी हवा हर नुक्कड़ पर बसी थी, लेकिन संतोष नगर की एक गली में आज कुछ अलग था—कुछ असहज, कुछ ऐसा जो हवा में भारीपन भर रहा था। उस गली के आख़िरी छोर पर एक दो-मंज़िला पुराना घर खड़ा था, जिसके सामने एक विशाल नीला दरवाज़ा था—जैसे किसी पुराने जमाने के बंगले में होता है। उसके पीछे रहता था डॉ. गिरीशन: उम्र करीब पचपन, दिखने में साधारण, पर हर मरीज की नब्ज पहचानने वाला एक अनुभवी होम्योपैथ। पर अब तीन…

  • English - Horror

    The Curve of No Return

    Neelesh Kale The Road Trip That Shouldn’t Have Been The night air was thick with the scent of damp earth and diesel as five friends—Khushi, Rakesh, Dev, Meera, and Ajay—sped along the old Mumbai–Pune Highway. The plan had been simple: leave Lonavala after sunset, beat the weekend traffic, and reach Pune by midnight. But as the hours passed and the road grew emptier, an unease crept into the silence that the stereo couldn’t mask. “Why does this road feel… weird?” Khushi asked, gazing out the window into the dark, where dense forest pressed against the highway like a wall of…

  • Assamese

    ৰঙালী ৰাতি

    সুমনা সাইকি সূৰুযটো ধেমাজিৰ পূবপাহাৰৰ আঁৰেদি মঙহৰ দৰে গলি গৈছিল। তিৰবিৰাই উঠিছিল সোণালী পোহৰ, যিটো ধানখেতি জুৰি আগ বঢ়িছিল যেন সেউজৰ বুকুত জুইৰ ৰেখা। ৰঙালী বিহুৰ গন্ধ কেৱল দিনপঞ্জিতেই নহয় — মাটিৰ সোঁতত, বাঁহৰ জোপাত, আৰু মানুহৰ হাঁহিৰ ধ্বনীতো জীয়াই উঠিছিল। বৰপথাৰ পাহাৰৰ তলত থকা মেলাৰ মাটি জীয়াই উঠিছিল — যেন বোলবোলা মাত, ঢোল-পিপাৰ গৰ্জন আৰু ওলাই অহা কঁকালৰ হাহাকাৰৰ মাজত এটি সজীৱ কাব্য। বাঁহেৰে সাজি উঠা দোকানবোৰত গামোচাৰ চাৰুকোণীয়া বুটাম যেন ফুলে ফুলে উঠিছিল। গাঁৱৰ ছোৱালীবোৰে সেউজীয়া-ৰঙা মেখেলা-চাদৰ পিন্ধি লুকমৰা অলংকাৰৰ দৰে চকুত জ্বলি উঠিছিল। ল’ৰাবোৰে ধুতি-কুৰ্তা আৰু গামোচাৰে পিঠিত জাঁপিঁ লৈ চহকাৰ জোকত মাত লগাইছিল। গৰম তিল-পিঠা, লাৰুৰ…

  • English - Romance

    Midnight Chai at Marine Drive

    Vivaan Trivedi One It was past midnight in Mumbai, the hour when the city slipped off its mask and sighed through the cracks of honking horns and neon reflections on wet roads. Marine Drive, with its gentle arc along the Arabian Sea, lay mostly hushed except for the soft sloshing of waves and the occasional murmur of lovers seated at intervals, cocooned in their whispered dramas. Under the dim glow of old streetlamps, an old tea stall flickered with yellow light, attracting late-night wanderers like moths. Ayaan Verma, clutching a leather-bound notebook filled with half-finished dreams, walked with a restless…

  • Bangla - নারীবিষয়ক গল্প

    অপরাজিতা

    পূরবী মজুমদার এক কলকাতার বুকে গড়ে ওঠা এক চিরাচরিত বহুতল আবাসন। বাইরে ব্যস্ত রাজপথ, চিরচেনা হর্নের শব্দ, বাতাসে ভেসে আসা বেগুনি ফুলের মিষ্টি ঘ্রাণ আর ভেজা মাটির গন্ধ। এই কোলাহল আর নিস্তব্ধতার মিশেলে একটি ঘরে বসবাস কুমুদিনীর—এক গৃহবধূ, এক মা, এক পুত্রবধূ। তার নিজের নামটা যেন আজ আর কারও মুখে উচ্চারিত হয় না। সবাই তাকে ডাকে “মা”, “বৌমা”, “মেসোমশাইয়ের বৌ”, কিংবা “ছোট বৌ” বলে। এই নামগুলির আড়ালে কোথাও হারিয়ে গেছে কুমুদিনী নামের সেই মেয়েটি, যে একদিন স্বপ্ন দেখত রঙ আর তুলির খেলায় নিজের জীবনের গল্প লেখার। সকালের আলো জানালার ফাঁক গলে ঘরে ঢোকে। বারান্দার গাছগুলোয় কয়েকটা শালিকের ডাক। কুমুদিনীর দিন…