ৰহস্য
-
চাহবাগিছনৰ ৰহস্য
ৰূপম কলিতা উত্তৰ অসমৰ বিস্তীর্ণ চাহবাগানৰ পৰা পুৱা ৰোদৰ সোনালী কিৰণ বাগিচাৰ ওপৰত পৰিছিল। শীতল, সতেজ হাওঁৰে বাগিচাৰ বগা চাহৰ ফুলবোৰ নৃত্য কৰিব ধৰিছিল, আৰু সেউজীয়া পাতবোৰে সূৰ্যৰ পোহৰত উজ্জ্বল আৰু চকুত লগা ৰূপ লৈছিল। এই সৌন্দৰ্য্যই যেন নতুন মেনেজাৰ অর্ঘ্য বৰাক স্বাগতম জনাইছিল। অর্ঘ্য এজন উদ্যমী, চকু মেলাৰ আগ্ৰহী আৰু পৰিস্থিতি চিনাক্ত কৰাত নিপুণ…
-
মগুৰা গছৰ ছায়া
অভিজ্ঞান শইকীয়া ১ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেন্দ্ৰীয় গ্রন্থাগাৰৰ ওপৰফালৰ কোণত এটা ধূলিমলিন পুৰণি সঁচাই থকা শ্বেল্ফ থাকে, য’ত বহুবছৰৰ পুৰণি পাণ্ডুলিপি, দলিল আৰু দস্তাবেজ সযতনে সংৰক্ষণ কৰা হয়। সেইদিনা শীতল শুৱঁনি লগা এপৰালি বতাহৰ ভিতৰত দিগন্ত বৰা—এজন গম্ভীৰ আৰু মনযোগী ইতিহাস গৱেষক—তাঁৰ দৈনিক অভ্যাসৰ দৰে সেই শ্বেল্ফৰ আগত থমকি দাঁড়িল। তেওঁ বিশেষকৈ আহোম যুগৰ সামরিক ইতিহাস…
-
নামঘৰৰ অন্ধকাৰ
অসমৰ জঙ্গলেৰে ঘেরা, নদীৰ বুকু ফালি গৈ থকা এঘৰ গাঁও। এই গাঁওখনৰ উত্তৰ ফালে দাঁতুৰ বন আৰু কেঁচা ৰাস্তাৰ মাজত মাথোঁ এটা পথৰে পৌঁছিব পৰা এডাল পুৰণি নামঘৰ বহি আছে। নামঘৰখনৰ বাঁহেৰে কাঁপা ছাঁত, জীৰ্ণ খুঁটি আৰু বাটৰ দুখন থাম যি বৰষুণৰ জলেৰে হʼলে হʼলে কঁপিয়েই থাকে। দিনত এই নামঘৰখন সাধারণ ঠাই বুলি দেখাতো পাৰে,…
-
বনৰ সুৰ
প্ৰবাল কাশ্যপ অধ্যায় ১ : নতুন শিক্ষক অৰুণৰ জীৱনত নতুন এক অধ্যায় আৰম্ভ হৈছিল। বহুদিন ধৰি পঢ়া-শিকাৰ পিছত তেওঁ শেষত এখন সৰু গাঁওৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি পাইছিল। চহৰত জন্ম-লালন হোৱা অৰুণৰ বাবে গাঁওবাসীৰ জীৱন পদ্ধতি, তেওঁলোকৰ ভাষা, ৰীতি-নীতি সকলো যেন এটা অজানাৰ জগত। যাত্ৰা দিনৰ পুৱা সুৰ্য্যোদয়ৰ লগে লগে বাটত নামি গ’লেও গাঁওখনলৈ…
-
ৰঙালিৰ রাতি
নীলোৎপল শৰ্মা বসন্তৰ নতুন সোঁতৰ সৈতে গাঁওখনত উল্লাসেৰে ৰঙালী বিহু আহি উপস্থিত হয়। গৰমৰ দিনবোৰত জুইৰ কঁপনি থমকি গ’লেও বিহুৰ উল্লাসে সকলোৰে মনত এটা নতুন তেজ ঢালি দিছে। গগনৰ কপোতীয়া নীল আকাশত ধুনীয়া ৰঙা মেঘৰ খণ্ডবোৰ উৰি ফুৰিছে। নদীৰ পাৰৰ শস্যক্ষেতৰ মাজেৰে উজনী বাতাস বই আহিছে, সেই বাতাসেৰে ঢোল আৰু পেঁপাৰ সুৰ গাঁওখনত বিস্তাৰ লাভ…
-
বনভূতৰ হাহাকাৰ
অভিসাৰ দত্ত দিব্ৰুগড়ৰ উত্তৰে, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কিনাৰত বিস্তৃত হৈ থকা এখন ঘন বনৰ নাম মানুহৰ মুখে মুখে খুব কমেই উচ্চাৰিত হয়—“বনভূতৰ বন”। মানচিত্রত তাৰ কোনো বিশেষ চিহ্ন নাই, কিন্তু স্থানীয়সকলৰ মনত ই এক ভয়ংকৰ অন্ধকাৰ সঁচা। বহু বছৰৰ পৰা কিম্বদন্তি চলি আহিছে যে এই বনতে প্ৰৱেশ কৰা মানুহবোৰ কেতিয়াও উলিয়াই আহে নে নাই, সেয়া কোৱা কঠিন।…
-
চিপৰ চৌপাশে
জাহ্নবী বৰা জানুৱাৰী মাহৰ এটি ধুমুহা-সন্ধিয়া আছিল, জোড়হাটৰ বৰুৱা পথৰ চাৰিওফালে পাতনি থকা বনৰ লগত লাগি থকা চিপৰ পথাৰখনৰ মাজেৰে এখন পুৰণি মাৰুতি ভেন আহি থমকি ৰ’ল। গাড়ীৰ পৰা ওলাই অহা সৰু-দেহীয়া, উজ্বল চশমা-পিন্ধা, কালচে চামৰাৰ জেকেটত লুকাই থকা মানুহজন হ’ল অঞ্জন কলিতা — তেজপুৰৰ ‘প্ৰবাহ’ খবৰ কাকতৰ অনুসন্ধানী সাংবাদিক। তেখেতৰ হাতত এটা ৰঙা ফাইল…
-
সময়সূত্ৰ
ৰণদীপ হাজৰিকা ৰঙিয়া—ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত এখন সৰু নদীমুখৰ চহৰ, ৰাতি হ’লেই যাৰ গলিত গলিত নিকুটে বগা ধোঁৱা উঠি থাকে। বিদ্যুৎ বিভাগৰ কলিৰ ডেকা ইঞ্জিনিয়াৰ ৰণদীপ বৰা, সেই ধোঁৱাৰ মাজতে পুৰণি কংক্ৰিটৰ ঘৰৰ এটা কোণত বহি থাকে, মূখত চিগাৰেট আৰু চকুত গভীৰ গম্ভীৰতা। তেওঁ সময়-প্ৰযুক্তিৰ এটা গুপ্ত অভিসন্ধিৰ মাজত জুতি লৈছিল। বাইৰ পৰা চালে, তেওঁৰ জীৱনটো সাধাৰণ—দুপুরীয়া…
-
নিধন নগৰৰ গোপন পথ
১ নিধন নগৰ নামৰ সৰু গাঁওখন উত্তৰ-পূব অসমৰ এটা পাহাৰীয়া অঞ্চলত অৱস্থিত, যাৰ ওপৰেদি শীতকালত কুঁৱলী জুৰি পৰে আৰু গ্ৰীষ্মত গছগছনিৰ মাজেৰে হালধীয়া পোহৰে ৰঙা মাটি উজলাই তোলে। গাঁওখনৰ বিশেষত্ব হ’ল ইয়াৰ খামখেয়ালী নীৰৱতা—এটা বৰ্ষৰ সাত মাহ যেন কিবা দ্ৰুতভাষাৰে কেতিয়াও কিছু নক’লে যেন, আৰু বাকী পাঁচ মাহ—বিশেষকৈ বৰ্ষাৰ অন্তত আৰু পূৰ্ণিমাৰ সময়ত—কোনোৱে পঢ়িব নোৱাৰা…